Sun is going down

There I stood with the sun in my eyes
Dust on my face
Mouth parched and dry
Memories are racing
Flashing scenes through my mind
I know what's ahead
Today would be a good day to die

comming soon in my room <3

make drimz come true ^^

არ მიყვარს ბლოგზე ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი და "შიგნეული" [ :D ] რამეების წერა. ამიტომაც ვწერ ზედაპირულად, ან ისეთ რამეებს რაც it's ok 4 me რომ ნახოს უცხო თვალმაც. გუშინ რამდენიმე საათიანი ანალიზი მქონდა ყველაფრის. ვიჯექი ,ნიტო ვიწექი [არ მახსოვს] ჩუმად და არ ვფიქრობდი. ის რაღაც, ტვინი რომ ქვია აანალიზებდა ბოლო 4-5 წლის მანძლზე მომხდარ ივენთებს,ოცნებებს,მიზნებს,იმას რასაც ვაკეთებდი,რაც მინდოდა და რაღცეების გამო დავიკიდე.მე მეგონა ცუდი ვქენი რომ დავიკიდე,თურმე არა. პირიქით. ძალიან კარგი მიქნია.
კაი ხნის ტვინის მასაჟის მერე მივედი ერთ მარტივ დასკვნამდე.. [დავნო პარა არადა..] ნამეტანი დიდი დრო დამჭრვებია]
ოცნება არის ძალიან მაგარი რამ[ოღნდ ეს არაა ის დასკვნა] კარგია ოცნება. გახალისებს , სასიამოვნოა,მაგრამ ბევრი ოცნება ძალიან დიდი ენერგიის დაკარგვა ყოფილა ტყუილად.
ოცნებასაც გააჩნია.
აი მაგალითად 2 კატეგორიას გამოვყოფ ჩემი ოცნებების:
1 - ოცნება/მიზანი. ოცნება რომელიც აბსოლუტურად რეალურია,მატერიალური ან სულიერი,ოცნება რომელსაც უეჭველი აიხდენ თ სწორად იოცნებებ და დაგეგმავ. e.g. მე მიდნა დიდი სახლი სანტა ბარბარას პლაჟზე [ჩემი ერთ ერთი ოცნებაა]. იქ სახლები ძვირი ღირს. ხო,მერე რა. არ არის რთული სახლის ყიდვა სანტა ბარბარას პლიაჟზე ჩემი რესურსებით, უბრალოდ ცოტა დრო ჭირდება. [ამას ავიხდენ] იმიტომ კიარა რომ მილიონერი ვარ და ბრახ,ჩავრიცხავ 1.5 მილიონს სახლიც ჩემი იქნება. ნწუ. სხვანაირად ,ცოტა სხვანაირად .

მეორე კატეგორია ჩემი ოცნების - მე მინდა ვნახო დრაკონი და ვიჯირითო ზედ , მინდა ვიცხოვრო ელფებთან, მოკლედ მინდა ზღპრებში და მსგავსი რამერუმეები. ამას არ ჭრდება ფული.ამას არ ჭირდება ძალისხმევა. უბრალოდ იოცნებე და ვსო.ძლის წინ, სეირნობისას, იბოდიალე ტყეში,მინდვრებში და წარმოიდგინე რაც შეიძლება რეალურად, იქნებ დაინახო. მე მინახვს : )
ეს არარის მავნებელი და ბევრი დროც არ მიაქვს,როცა იცი რომ ძალიან არარეალურია და უბრალოდ შენში ცხოვრობს, შენი სამყაროს ნაწილია.თან დაგყვება და სულ შენთან იქნება :)

აი ის, სანტა ბარბარას პლაჟზე სახლის ოცნება გაცილებით მავნებელია, იმიტომ რომ შეიძლება დაგგრუზოს. გინდა, გინდა, ძალიან გინდა, ეხლავე გინდა და რომ არ არის გძაბავს, გგრუზავს.იცი რომ რეალურია და რომ არ გაქვს იწყება ჩვეულებრივი ადამიანური უკმაყოფილებები. ძირითადად მატერიალურიდან გამომდინარე. ნუ ამ ყველაფერს რა უკმაყოფილობები მოყვება ყველამ იცის. ზოგს თავი ლუზერი გონია, ზოგი ფიქრობს "ეს სად ვკვდები ჩემი.." ზოგი უბრალდ იგრუზება ,ზოგიც იწყებს დაგგმვას, როგორ აიხდინოს ეს მატერიალური ოცნება.

სწორი კონცენტრაცია ზუსტად იმაზე რაც მართლა გინდა და გჭრდება. [არა 2დღანი გატაცებები] როცა ზუსტად იცი რა და როგორ გინდა მერე უკვე ძალიან ადვილია მიზნის მიღწევა.

+ ყველაფერი ერთად არასდროს არ გამოდის, ნაბიჯ ნაბიჯ.. და გახვალ ბოლოში : )


მაგალითად ეხლა მინდა ეს ფენდერის პატარა მაგიდა ჩემი ოთახისთვის . ექსკლუზივია,ძალიან ძვირია და რომც ვიყიდო ჩამოტანასთან შეიძლება პრობლემებიიყოს. ჰოოდა, რაუნდა ამის ახდენას?
ხატვა ვიცი, კონსტრუქციებში და ზომებშ ვერკვევი.ელიავა აქვეა თბილისშ. გამოვხაზავ,მასალას ავარჩევ, გამოვაჭრევინებ. ფეხებს მიაბავენ და ზემოდან ჩემით დავაწერ დავაწებებ, ან ინკრუსტაციას გავაკეთბ . ზუსტი ასლი შემიძია მქონდეს, ორიგინალისგან ძნელად განსასხვავებელი.
that's it.

LUNATIC SOUL

ბურანებმა ახალი [ჩემთვის ახალი] და ძაალიან გემრიელი რამე მაჩუქა. ზუსტად იცის ხოლმე : )



Lunatic Soul ეს არის პოლონური პროგ-როკ ბენდის Riverside -ის ბას/ვოკალის Mariusz Duda სოლო პროქეტი. ამ პროექტის ერთ-ერთი საინტერესო დეტალი ის არის,რომ ელექტრო გიტარა საერთოდ არ მონაწილეოს. არის აკუსტიკური მხოლოდ. ცოტა უცნაურია,მაგრამ,.. მე ძალიან შემაზანზარა ამ ალბომმა . : )

Lunatic Soul

I can’t describe what’s going on with me
A different nature moving rapidly
Being halfway here
And halfway somewhere else

My whole life starts to flash in front of me
I’m overwhelmed in joy, quiet and peace
All words I know are three-dimensional
I feel all troubles are gone
I feel all troubles are gone

Timelessness,
Ineffability
I glimpse the spirits of my relatives
I see the others
The being of light
Shifting through a tunnel, long and dark

I regret all those things that I had left undone
And I wish I could fix everything that was wrong
I wish I could tell you how sorry I am

This is not the end
It's the start of something that I'm really scared of
That I’m scared to life

I’m scared to life

I’m scared to life

I’m scared to life

deleted ..

ჩარი წავშალე . ჩემი Sally ნივთები ერეს გადავულოცე, საქორწილო კაბა, ფისოს ყურები, იარაღები,ტანსაცმელი,რაც ფასეული იყო ყველაფერი, ჩემი დიდი მგელი და დრაკონჩკიც . ვთხოვე,რომ ყურები , კაბა და ცხოველები არავის მისცეს, დანარჩენს რაც უნდა ის უქნას. დიდი ხანი ვაპირებდი და ვერ ვშვებოდი, ჰოდა დღეს გადამეკეტა. შევედი და დავსვი მოსაკლავად. რა სენტიმენტალურიაო.. არ კაიფობდა არადა. მამენტ მგრუზავს ასეთი რამეები, კი ,თამაშა,ჯასტ თამაშ,მაგრამ არა. იმდენი რამე მოხდა ,კარგი რამეები ,ზუსტად ამ თამაშში და ჩემი სალის არსებობის გამო.. მოკლედ გამგები გაიგებს what am i talking about ..;/ ცუდია..
ალბათ მოენატრება ჩემ ემილიას თავისი სალი : )
კარგი იყო ერთად რომ ვიყავით იქ .

ეს ჩვენი გაცნობის პირველი დღეა , გირანში ბოდიალი და რამერუმეები.

დავბოდიალობდით საათობით და უამრავ საინტერესო რამეს ვედებოდით, რაღც სილამაზეებს ვპოულობდით და ერთად ყოფნა გვიხაროდა .

play games

დამტოვეს სახლში და დამიტოვებს ბავშვები სამწყემსავად, მეკიდე ერთი სული მაქვს ისევ ჩავუჯდე Batman: Arkham Asylum ს .
დიდი ხანია ასე არ მიკაიფია რაღაც თამაშით,რაც უნდა აიღო და დახურო, გახვიდე ჯანდაბის ტურები, ამოხსნა რიდლერის ზაგადკები, იფრინო,იხტუნო ,დახოცო ფსიხაპატი ცუდიანები ექშენი, ედვენჩა და ამბები .
მოკლედ ვზივარ და ვკაიფობ. არცისე ადვილი აღმოჩნდა თავიდან ამის მართვა, სადღაც 3 წელია ლ2 ის და ალისას გარდა არაფერი მითამაშა, ჰო მაქჯიის გრიმი კიდე, [ეს უფრო საბავშვო გართობაა ,მაგრამ ბოროტი] L2 ოფიციალური ავადმყოფობაა უკვე, ეტა დიაგნოზ.
ზოგადად ძალიან მიყვარს თამაშები, ოღნდ რთლი , რპგ, მმორპგ, ალაგ-ალაგ სტრატეგიები.
ალისა მაინც ჩემი ფეივარიტია. არ არის რთული,ბევრი ფიქრი არუნდა,მაგრამ ეს ძველი თამაში არის ძალიან მუღამიანი და საკაიფო ჩემთვის.ჰო,ალბათ იმიტომ რომ მე თითნ ვარ ეგ ალისა. ვგავართ .
გრიმი მაგარი რამეა, პატარა ბავშვის ვრედნი და ბოროტი ოცნებების ასრულების პც ვარიანტია,
make it groose , make it rotten ,, etc.
მოკლედ დარბიხარ და ცნობილ ლამაზ ზღაპრებს დედას ტირობ, ლამაზ ცისფერ,ვარდისფერ, ყვითელ და მწვანე ფერებს აშავებ, ამუქებ, ამყრალებ და სპობ მაქსიმალურად.. გახმოვანება აქვს გენიალური .
მოკლედ ხალისია თუკი ცოტათი მაინც გევასება ვრედნობები


აჰა,მეღირსა, მოვიდნენ!
წავედი ბეტმენს ჩავუჯდე

emotions never die

რამდენიმე წუთის წინ პალიტრას ვეძებდი ჩემ ძველ სახატავებში,ახალი ზეთს საღებავები ვიყიდე, მინდოდა ხატვის დაწყება, მაგრამ შევჩერდი..
მოგონებებს ჩვუჯექი : )
როგორ მივყარს მე ისინი ლამაზები და სასიამოვნოები არიან.
გადმოვქექე 14 წლის წინანდელი ნახატები, ეწიუდნიკი,პალიტრები [რომლებსაც აღარ ივყენებ, უბრლაოდ ძალიან ლამაზია და ვტოვებ ეგრე] ვიქექე ძველ ბლოკნოტებში, რაღაცეები გამახსენდა, ოცნებები, არ შეცვლილა,დაიხვეწა და დაემატა,,, რაღაცეები დამვიწყებია,მაგრამ საბედნიეროდ ჩანაწერები და ნახატები მაქვს დარჩენილი, თვალის ერთი შევლება და რეალური სურათი მიდგება წინ.. დიდი ხნის ღიმილები,ცრემლები,ოცნებები და ფიქრები : )
ამ ქექვაში ერთ ძალიან მაგრ ნივთს მივაგენი, ისე გამეღმა, ისე, ისე გამიბრწყინდა თვალები რომ აი!! ნაპერწკლები! გამიხარდა და მთელი იმ წლების ბედნიერმა ემოციამ დამიარა სხეულის თითეულ უჯრედში..



Gibson Les Paul [თვით ჯიმი პეიჯის განუყრელი მეგობარი მოდელი]
დაშლილი იდო ჩემს ძველ ნივთებთან ერთად, მტვერდადებული, გრიფი ვერ ვიპოვნე,სადმე ახლოს იქნება,უბრალოდ ბნელა იმ ადგილას და ვერ მოვძებნე. body გადმოვიღე, მეჭრა ხელში და ცოტახანი გაღმებული ვუყურებდი. უამრავმა კადრმა გამირბინა წამიერად თვალწინ. ჯერ კიდევ მაშინდელმა, როცა ეს გიტარა ახალი იყო და ულამაზეს ხმებს გამოსცემდა ერთი ადამიანის ხელში : ) ძალიან მენატრება. ჩემმა ძმამ დაშალა, არ მახსოვს რაოტმ, სახლში ბევრი კარგი გიტარა გვქონდა და ყველა დაშალა.ზოგი ვიღცეებს აჩუქა /. უხაროდა და სწავლობდა, ბოლოს ისწავლა,ეხლა ძაალიან კარგი გიტარები აქვს იქ თავისი.

ვიფიქრე რა მექნა ამ გირატის body-სთვის და მალევე დამარტყა იდეამ!
ახალი პალიტრა, გიბსონის პალიტრა, ეს გიტარა არასდროს აღარ აეწყობა, გადასაგდებად მენანება, იმიტომ კიარა რომ მასალაა ძვირფასი და ხე არის კარგი, არა.. იმიტომ რომ ეს ნივთი უამრავ ლამაზ მოგონებას და ემოციას ინახავს.
საუკეთესო ვარიანტია დავიტოვო ჩემთან .. გალამაზებული და ჩემი ახალი ემოცია დავუმატო იმ ყველა ძველს ,რომელიც ამ დაშლილ გიტარაშა დარჩენილი. ძველი ძვირფასი ნივთი ახალ პალიტრად ახალი ნამუშევრებისთვის. ამაზე უკეთსს ვერაფერს ვიპოვნიდი ეხლა.
შეივსება ესეც, დაედება უამრავი ლამაზი ფერი და დავკიდებ კედელზე როგორც ჩემს ერთ ერთ უსაყვარლეს ნამუშევარს. მერე ისინი ჩემთან სტუმრად მოვლენ , ჩემი ძმაც ჩამოვა შტატებიდან და ნახავენ,. ჩემსავით გაეღმებათ და წამოუვლით იგივე ემოციები. ნახავენ მის ახალ დანიშნულებას და კიდევ ერთხელ დარწმუნდებიან იმაში ,რომ ემოციებს და შეგრძნებებს არსად ,არასდროს არ დავკარგავ და ყოველთვის გავაცოცხლებ!
მითმეტეს ასეთ ძვირფასს !
ეს ემოციები ხომ ყველაზე დიდი განძია რაც მაქვს და გამყვება ცხოვრების ბოლომდე და იმის იქითაც..
არსად არ გავუშვებ, ჩემში დავიტოვებ ძალიან მყარად. ამას ვერავინ წამართმევს და ვერ შემეცილება.

ზუსტად ვიცი ვინ რას იტყვის ამ გიტარის დანახვაზე : )
კიდევ ერთხელ მეტყვიან რომ ვუყვარვარ, რომ, რომ , რომ.. ბევრი რამე,რასაც აქ არასდროს არ დავწერ ..

მინდა მინდა..

მინდა ჩემი სახლი, პატარა არა, დიდი.
ძალიან დიდი. თავისი ბაღებით და ეზოებით. ზამთრის ბაღთაც. ორანჟერეით. თავლაც უნდა იყოს იქვე. პატარა ზოოპარკიც. შადრევნები და აუზები, უამრავი დეკორაცია. ლანდშაფტი უნდა იყოს მოწყობილი ისე, რომ დილას გაღვიძებისთანავე გარეთ გავარდნა მოგინდეს. უამრავი ყავილები, ნებისმიერ სეზონზე რომ ყვავიან. ხეივნები , პატარა გუბეები და ტბები ფერადი თევზებით და წყალმცენარეებით, დუმფარებზე კვაჭიჭები. ვარდისფერი ფლამინგოები. მინდა პანტერა. სახლში. როგორც შინაური ცხოველი. თავისუფლად რომ მოძრაობდეს ყველგან . კატის მაგივრად ^^ .. ეზოებში დიდ ხეებზე დომიკები,tree houses/ <3 href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tom_Araya" title="Tom Araya">Tom Araya და Kerry King იქნებოდნენ . გილმორი და პეიჯ/პლანტიც მოვიდოდნენ თაფლიან ჩაიზე ლიმონით, მერე ჰაშიშს მოვწევდით ეზოში სადმე.
შულდინერი ცოცხალი რომ იყოს საერთოდ არ გავუშვებდი სახლიდან.
ერთი სართლით ქვემოთ უზარმაზარი სახელოსნოები მექნებოდა ყველაფრისთვის. სახატავად ცალკე, ინტერიერის და არამარტო ინტერიერის აქსესუარების დიზაინისთვის ცალკე. ტანსაცმელისთვის ცალკე.
მოკლედ ზედა ორ სართლს ვუთმობ შემოქმედებით წვას.
პირველ სართლზე ყველაფერი, იქ სამზარეულო , მისაღები, ჰოლები, ისე ოთახები, მეზარება ჩამოთვლა.
მეორე სართულზე ბიბლიოთეკა,ძაააალიან დიდი და ბევრი წიგნებით. ნუ ბიბლიოთეკის გარდა საძნებლებიც , სავარჯიშო ოთახი,
ბილიარდი და სამზარეულოები ყველა სართლზე. მესამე სართლი მრავალფუნქციური , ისევე როგორც მეორე.
დაახლოებით თანხა 100კკ , და სოფელიც აშენდება.

თუმცა,სანამ ამ ყველაფერს ავაშენებ ჩემივე პროექტით , იქამდე ერთი შედარებით პატარა სახლი, ასე 5 ოთახიანი არ იქნება ურიგო,
დასაწყისისთვის .
კი ვცხოვრობ დიდ სახლშ,იდეაში ხელს არაივნ არაფერშ მიშლის, არც ვაწუხებთ ერთმანეთს, მაგრამ ჩემი მინდა, მარტო ჩემი,დილას რომ ავდგები და არავის ხმას არ გავიგებ.

რა დამავიწყდა? ა?
ჩემი კაცი.
ხო, ეგ სახლში უნდა იდოს
მაგის გარეშე აბა რა ყვავას ტრაკში შესაყრელად მინდა რამე !



BORN TO BE WILD

carpe diem babe : )

გუშინ მაგარი არეულ-დარეული,კარგიც და ცუდიც, ამაზრზენიც და საყვარელიც,ყველაფერი ერთად იყო გუშნდელი ღამე. ოფენეარ ტაკ ოფენეარ,, იყო ფესტი, ვიყავით,ცოტახანი კიდე ვიყავით და წამოვედით.. წამოსვლის მერე იყო მთელი პრიკოლი, პრიკოლი ნი ტო სლოვა. იმას ხო შიგააქ, მეც არ ვუკლებ.. გამოუსწორებელი, გაფუჭებული ბავშვი და თავისი მუღამების გამსწორებელი მე. ვატრაკებდით ერთად.. მინდა და ვსო. უნდა და ვსო, შედეგები? იმ მომენტში გვკიდია. მერე? მერე ხდება ჩხუბები. საკუთარ თავებთან. გააზრებულად რომ იცი რა ნაგავი ხარ.. გააზრებული რომ გაქვს ყველა ნაბიჯი, იცი რომ ცუდია,იცი ვიღაცას მაგრა ატკენ,მაგრამ მაინც ეგოისტობ, მიქარავ და მაინც აკეთებ. იმიტომ რომ გინდა ! გინდა და ვსო!
იმ მომენტში ხომ გისწორდება.. ხოდა ვსო.
შედეგები?
რავიცი ..
ჯერ არიცსე ცუდი, ბევრი დრო რომ გავა მერე ვნახოთ.. შეიძლება ის ბევრი დრო არც გვაქვს რეალურად. ასე, რომ carpe diem : )
არაფერს არ ვნანობ : )



პ.ს. საიპრეს ჰილი მიყვარს ძაააან

რაშაშა მაგრამ ამინც, ზემუღამიანი ბანდაა ჩემთვის.
ნებისმიერ ხასიათზე მიდის რომელიმე ვეში მიანც : P

i wanna get high, so high ..


i'm just collecting the feelings <3

მუშაობის დროს დაღლილზე პოსტი

ვერ ვიტან როცა "შავი სამუშაო" მაქვს გასაკეთბელი. ვზივარ,ვაკეთებ და ოფიციალურად ვდებილდები,
ჯერ ერთ დიდი დატვირთვაა თვალებისთვის.მერე მოსაწყენია, აზროვნება ბევრი არ ჭრდება ამ კონკრეტულს და საერთოდ მაშტერებს..
უფორ კონკრეტულად კი, ვაკონტურებ კედლის ჭიქურის შაბლონს [თუ ვერ გაიგეთ ეს რას ნიშნავს გაატარეთ, მეზარება ეხლა ამის განმარტეა] :))
ძალიან საინტერესო პროექტზე ვმუშაობ, ჩემი საქმე მიყვარს და მართლა დიდ სიამოვნებას ვიღებ ამისგან. საინტერესოა,ყოველთვის პოულობ რაღც ძვეელს,აღმოჩენები, გახსნები,მასალები,არქივებშ ქექვა,ძველის გადარჩენა და ახათან ადაპტაცია..და ძალიან ბევრი ფიქრი,შესწავლა,გააზრება,დიაგნოზი და შემდეგ პროექტი.. მთავარია ^ავადმყოფს სწორი დიაგნოზი დაუსვა^
აქ ადამიანებზე არ არის საუბარი. მე კულტურულ ძეგლებზე ვმუშაობ. მათ გადარჩენაზე და ადაპტაციაზე. ჰო.ალბათ ჩემი ნაცნობების და არა მარტო ნაცნობების ძალიან პატარა პროცენტმა იცის ჩემი ზუსტი პროფესია :)
პროფესია, რომელიც ჰობის უტოლდება და ორმაგ სიამოვნებას ვღებულობ საქმის კეთბისგან. ხშრად ვწუწუნებ, ვიღლები, დადებილებული დავდივარ, ზოგს დაგრუზული ვგონივარ, ზოგსაც უხასიათოდ. სინამდვილეშ ეს უბრალოდ გონებრივი და ფიზიკური გადაღლაა. :)
ჩემი საქმეა პირდაპირი შეხება კონკრეტულ ობიექტთან.მისი შესწავლა. არსებულის აღწერა, კვლევა ადგილზე და კვლევა ბიბლიოგრაფიული. ფოტოფიქსაცია და ჩანახატების გაკეთება. ადგილზე ფიქსაცია [ეს აზომვით სამუშაოებს და კროკებზე ზომების დატანას მოიცავს] მოკლედ საქმე უამრავია და ძალიან საინტერესო..
მერე დგება "გადარჩენის" პროექტი..
ეხლა ისევ ვზივარ და ვაკონტურებ შაბლონებს, ტასკააა მაგრამ ამის გარეშე არ გამოვა ალბომი,არც პროექტი, ჰოოოდა,,
წავედი გავაგრძელო,..
ჩემი ახალი "ავადმყოფი" მირზოევის აბანოა.. ერთ ერთ ძაალიან საინტერესო და საკაიფო სამუშაო ობიექტი რაც მინახავს. ძაან მრავალფეროვანია, ფუნქციურადაც და მხატვრულადაც.
ეს ის არარის რაც თქვენ გგონიათ, მთავარი პრელესწები ამ კედლებს ,ასღბავს და კაფელს უკან იმალება ^^